Spinone Italiano

De Spinone is een stoere en robuuste Italiaan met een sterke will to please. Maar het is eveneens een hond met een eigenzinnig karakter.

Ontstaan van het ras

Over het ontstaan van het ras bestaan verschillende theorieën. Sommigen geloven dat het ras tot dezelfde stam behoort als de Bracco en dat uitsluitend het klimaat de ontwikkeling van de vacht heeft beïnvloed. Al tamelijk lang geleden kwamen echter de Bracco en de Spinone in dezelfde streken voor en daarom is deze stelling onaanvaardbaar.

Andere zegslieden beweren dat de Spinone afstamt van de Italiaanse grote jachthond, de ruwharige Segugio die in heel Piemonte, een streek in het noordwesten van Italië, zeer veel voorkomt. Daar staat tegenover dat de Spinone ook buiten Piemonte verspreid was, zoals in Venetië, Dalmatië, Istrië en tot de Donau, hetgeen zou aantonen dat de Spinone uit het oosten afkomstig is.

Bovenstaande foto drie generaties.
Hoewel sommige deskundigen overtuigd zijn dat de Spinone een kruising is van de Segugio met de Griffon, is h
et waarschijnlijk de oorspronkelijke Spinone uit de Julische Alpen die, uit Rusland gekomen, later tot Lombardije en Venetië doordrong.

Dit alles is in tegenspraak met de stelling van Tschudy, namelijk dat reeds in het Romeinse tijdperk de staande hond in Italië tot ontwikkeling kwam. De afstamming van de Italiaanse ruwharige staande hond is vergelijkbaar met die van de Bracco in Italië, waar Griekse kooplieden in de oudheid ruwharige staande honden heen brachten.

Deze werden Spinone genoemd. Dit ras ontstond door kruising van een geïmporteerde ruwharige staande hond met een van de witte doggensoorten die langs de kusten van Italië voorkwamen.

Vroege rasstandaards die door experts van die periode werden geschreven, dateren van 1897 en 1923 van de Societa Braccofilia, van 1904 van de kynologisch schrijver Angelo Vecchio en van 1928, opgesteld door de Italiaanse Kennelclub. De toen bestaande rasvereniging in Italië, waarvan niet bekend is wanneer deze werd opgericht, schreef een standaard in 1936. In 1939 was het Giuseppe Solaro die een standaard voor dit ras schreef en deze werd in 1944 door de ENCI geaccepteerd. In de jaren vijftig werd de vereniging 'La Famiglia dello Spinone' opgericht en deze vereniging werd erkend door de ENCI als de nationale rasvereniging. Een van de oudste fresco’s met de afbeelding van een Spinone werd gevonden in Mantova in Italië. Deze dateert uit de vijftiende eeuw en werd gemaakt door Andrea Mantegna. Over de naamsaanduiding van deze grote, zware en ruigbehaarde staande hond bestaan veel opvattingen. Sommige onderzoekers menen in de naam Spinone het woord ‘espion’, ‘espaignole’ en ‘sploen’ te herkennen. Namen voor zogenaamde vogelhonden, die uitsluitend werden ingezet voor de jacht op hoenders, eenden en houtsnippen. Weer anderen vermoeden de naamgeving van het ras gebaseerd is op ruige, draadachtige of borstelige beharing en derhalve werden de honden Bracco Spinose genoemd.